بسم الله الرحمن الرحیم

کابالا - قسمت اول
**چون اکثر دوستان به بحث کابالا اشاره کردن بنده این مبحث را بیان میکنم**

در ابتدا باید عرض کنم که این قسمت به تعریف عامیانه کابالا اشاره میکنیم که در کتب عبری ذکر شده! اما در قسمت های بعدی به رازهای آن و اصل آن میپردازیم!! 


کابالا یا کبالا یا قبالا(به عبری: קַבָּלָה) به معنای «دریافت‌کردن» و به معنی واقعی کلمه «رسم رسیده» است. کابالا تفسیر رمزگونه‌ای از کتاب‌های مقدس عبری است.

کابالا نامی است که بر تصوف یهودی اطلاق می‌شود و تلفظ عبری آن قبّالاه است به معنی قدیمی و کهن.(که این موضوع بر میگردد به دوران حضرت آدم و حوا که در قسمت های بعدی به آن اشاره خواهیم کرد؛ اگر دقت کردید به معنی کهن و قدیمیست! یعنی مربوطه به آن زمان است!) این واژه به شکل قباله برای فارسی زبانان و عرب‌ها است. بیشتر یهودیان ارتودوکس به آئین کابالا (کابالیسم) اعتقاد دارند.

بر اعتقاد هواداران و معتقدین به آئین کابالا، فهمیدن و درک رموز مخفی درآئین کابالا، باعث می‌شود تا انسان بصورت روحانی‌واری به خدا نزدیکتر شود و بدین ترتیب بشریت، قدرت والایی از رموز مخفی خدا که برای دیگر انسانها پوشیده‌است، را پی می‌برد. یی تاریخچه اصطلاح نام «کابالیسم» به درستی مشخص نیست و مورد اختلاف است.

برخی سلیمان ابن جبرئیل (۱۰۵۸ - ۱۰۲۱) میلادی و برخی کابالیست اسپانیولی قرن سیزدهم، بهیا بن آشر را اولین اشخاصی می‌دانند که آئین مخفی و سری عهد عتیق را «کابالا» نامیدند. با این وجود مدارک و منابع بسیار قدیمی که برخی ازآنها به قرن دوم میلادی بازمی‌گردند، وجود دارند که حاکی از نام‌هایی بجز «کابالا» بر آئین فوق هستند. با این وجود همکنون اصطلاح «کابالا» وصف کننده تمرین آئین و دانش محرمانه یهود است.

مهمترین منابع و کتب کابالیستی که به عنوان ستون فقرات و پایه اصلی «آئین کابالا» درآمدند، شامل مجموعه کتب عبری بهیر (به معنای «کتاب روشنایی») و هیچالوت (به معنای «کاخ‌ها») می‌شوند که به قرن اول میلادی بازمی‌گردند. نهایتا در قرن سیزدهم میلادی کتاب زوهر نوشته شد که تفکر و شکل کنونی «آئین کابالا» را تشکیل داد.

توجه:
اگر دقت کنید آدم داخل تصویر را قبلا جایی دیده اید!! بله یکی از نقاشی های آقای داوینچی!!!
تصویر نقاشی لئوناردو داوینچی


انشاالله ادامه دارد....
یا علی