مهدویت

خبر دادن حضرت حجت از آینده وزمان ظهور
مرحوم مجلسی از یمامی نقل کرده است که گفت:از پسر خواهر ابوبکربن نخالی عطار که عارف یا صوفی مسلک بود پرسیدم:هفده سالی که در سفر بودم چیز عجیبی ندیدی که نقل کنی؟او گفت:زمانی که وارد اسکندریه شدم در کاروانسرایی اطراق کردم.در آنجا مسجدی بودکه نماز جماعت در آن برگزار می شد.جوانی هر روز دیر می آید پشت سر امام جماعت نماز می خواند و زود میرودو با مردم هم صحبت نمی شود.
به خاطر هیبتی که داشت از او خواستم اجازه دهد که من در خدمتش باش.آن جوان فرمود:میتوانی با من باشی.پس از مدتی که در خدمتش بودم و او با من انس گرفت پرسیدم:تو کیستی؟
آن حضرت فرمودند:منم صاحب حق!
عرض کردم پس چه زمانی ظهور میکنی؟آن حضرت فرمود:
این روزها زمان ظهور من نیست.
راوی میگوید:از این پس همچنان در خدمتش بودم و او طبق معمول به نماز جماعت حاضر می شود تا اینکه روزی فرمود:من می خواهم به مسافرت بروم.
عرض کردم  اگر اجازه دهید من همراهتان بیایم.
ایشان اجازه دادند و من به همراه ایشان به مسافرت رفتیم.دریکی از روزهای سفراز ایشان پرسیدم:مولای من!پس جریان حکومت شما کی اشکار می شود؟ودر چه زمانی ظهور می کنید؟حضرت فرمودند"نشانه ظهور منآن است که هرج ومرجو آشوب وبینظمی وفتنه وفساد زیاد می شود.در آن زمان من به مکه می آیم و وارد مسجدالحرام می شوم درحالیکه مردم از بزرگان خود واز عاقلان قوم خود می خواهند و می گویندحال که هر چه منتظر ماندیم امام زمان ظهور نکرد واز هر طرف می گویند امامی را انتخاب کنید ومشاجره بالا می گیرد. در این زمان شخصی از جا برمی خیزد و نگاهش به چهره من می افتد و فریاد میزند:ای مردم به این شخص نگاه کنید این مهدی است!و همه می آیند و دستم را میگیرند و من را بین رکن و مقام قرار می دهند و مردم پس از آن همه سرگردانی ویاس وناامیدی با من بیعت می کنند."

منبع:"کتاب فرهنگ سخنان امام زمان(عج)"نوشته محمد دشتی

ای مردمی ما که ادعا داریم یاران واقعی حضرت مهدی هستیم ایا خصوصیات یاران امام زمان(عج)رامیدانیم؟چرابه ظهورامام زمان کمک نمیکنیم؟به نظر شما ما به عنوان يك منتظر وظيفه مان را انجام ميدهيم ؟ اصلا وظيفه مان چيست؟ همانطور كه ادعاميكنيم چقدر عمل ميكنيم؟ خواندن دعاي ندبه كافي است فقط دعا؟؟؟

 

هنگامی که می‌خواهند ساختمان بزرگی بسازند، قبل از ساختن، دو مرحله را طی می‌کنند: تهیه نقشه و طراحی ساختمان و ساختن ساختمان.
آیا ما برای زندگی‌مان، نقشه خوبی ترسیم می‌کنیم؟ آیا کم‌تر از یک ساختمان هستیم که هم نیاز به نقشه دارد و هم نیاز به ماکت؟ آیا با انسان شکوفا و جامعه بارور آشنا هستیم؟ در این نقشه شکوفایی از کجا باید آغاز شود؟ از انسان یا جامعه؟
در فرهنگ اسلامی و به ویژه فرهنگ شیعه، از نقشه کامل شکوفایی انسان، جامعه و هستی، سخن به میان آمده است، نقشه‌ای که برای ما ترسیم شده، طرح یک دولت کریم و جوان‌مردانه‌ای است که قرار است به دست شکوفاترین انسان، یعنی امام زمان(عج) شکل بگیرد.
حضرت مهدی(عج) امام شکوفایی‌هاست. ایشان با ایجاد شکوفایی، حکومتی زیبا و پویا پدید می‌آورد. نقشه‌ای که برای ما ترسیم شده، سه بخش دارد. یک بخش آن مربوط به انسان و یک بخش دیگر آن مربوط به جامعه انسانی است. بخشی هم در مورد هستی و طبیعت است.
انسان رشد یافته می‌تواند جامعه‌ای سالم و پویا بسازد. آن مرد فارسی را ببین! چه شد که به مقامی رسید که امام صادق(ع) به شیعیان گفت: «او سلمان محمدی است».
سلمان خود را شکوفا کرد و برای رسیدن به این مقام، مکاتب پوچ و گوناگون را تجربه کرد. او رشد خود و انسان را در ارتباط با پیامبر اسلام(ص) دید. او فهمید علت تغییرات و تحولات اجتماعی خود انسان است.
سلمانِ زمانِ پیامبر و سلمان‌های ایرانی، همیشه مهم‌ترین تحول‌ها را در خود جست‌وجو و با زبان دل تلاوت می‌کنند: «ای خداوندی که دگرگون‌کننده قلب‌ها و حالات من هستی، مرا به بهترین حالات متحول بفرما». این‌ها می‌دانند که «خداوند وضع هیچ اجتماعی را تغییر نمی‌دهد، مگر این‌که خود آنان در وضع خودشان دگرگونی ایجاد کنند». (سوره رعد، آیه1)
سلمان نمونه و ماکتی از انسان شکوفا بود. امام زمان(عج) قرار است بیاید و چنین آدم‌هایی را تربیت کند. شکوفایی انسان در جامعه مهدوی، دارای دو جنبه اصلی است:

1.‌ جنبه پرستش خدا و کامل شدن فضایل اخلاقی:

در روایات به موارد متعددی در این زمینه اشاره شده است، از جمله پرشدن قلوب مؤمنان از عبادت و پرستش خداوند، شفای دردهای روحی و روانی آدمیان، از بین رفتن کینه و دشمنی، فراگیر شدن ندای لااله الا الله، زنده شدن قلوب‌ مؤمنان، ساده‌زیستی و ساده‌پوشی، و... .

2.‌ جنبه علمی و عقلی:

در روایات بیان شده که حضرت عقول مردم را کامل می‌کند و 25 قسمت علم که هنوز بیان نشده، گفته، و انسان با علم، زنده و پویا می‌شود. به راستی اگر سلمان نمونه‌ای از انسان برتر پیش از ظهور است، چرا من و تو نمی‌کوشیم مانند سلمان باشیم؟
در روایات سخن از گروه و قوم و سرزمینی به میان آمده که بیش‌ترین نقش را در حکومت حضرت مهدی(عج) دارند. «گروهی از مردم در منطقه مشرق، زمینه حکومت حضرت مهدی(عج) را فراهم می‌کنند».
در روایات، این گروه کسانی جز نسل سلمان و ایرانی‌ها نیستند و این سرزمین، سرزمینی جز ایران و منطقه فارس نیست.
نقش جامعه در زمان ظهور، دارای سه بخش است:

1.‌ حضور دین در جامعه:

روایات به مواردی در این زمینه اشاره کرده است: ذلت شرک و اهل آن، غلبه اسلام، پاک شدن زمین از دشمنان خدا، از بین رفتن گمراهی، عزت دین و قرآن، خلافت مؤمنان بر جامعه براساس روش پیامبر اسلام(ص) و... .

2.‌ حضور عدالت در جامعه:

تحقق عدالت در جامعه یکی از هدف‌های مکتب‌ها بوده و هست و بسیاری از مکتب‌ها خود را با این شعار به مردم شناسانده‌اند، اما عدالت حقیقی در جامعه مهدوی و به دست امام شکوفایی‌ها اجرا خواهد شد. در روایات مواردی در این باب ذکر شده است که عبارتند از: پر شدن زمین از عدل، تقسیم اموال به طور مساوی، فقرزدایی در جامعه، بخشش فراوان امام، انتقام حضرت از ستم‌گران، گرفتن حق ستم‌دیدگان و... .

3. امنیت روانی در جامعه:

حکومت در دوران ظهور به گونه‌ای است که ساکنان زمین به رضایت و خشنودی روحی می‌رسند و بندگان خدا با یک‌دیگر مهربان‌اند و اندوه از جامعه رخت برمی‌بندد و انسان از لذت‌های روحی و معنوی بهره‌مند می‌شود و در یک کلام خود را سعادت‌مند می‌یابد.
تحولی که در هستی و محیط طبیعی در دوره دولت حضرت صورت می‌گیرد، محصول تغییری است که در انسان و جامعه شکل گرفته است. سنت خداوند بر این است که: «اگر مردم شهرها و سرزمین‌ها ایمان آورده و پرهیزکار باشند، قطعاً برکاتی از آسمان و زمین بر ایشان می‌گشودیم.»
در روایات، توصیف‌های گوناگونی درباره دگرگونی‌های شگرف هست که در هستی پدید می‌آید. توصیفاتی چون نزول برکات از آسمان و زمین، فراوانی باران و آبادانی زمین، فراوانی کشت‌زارها، استخراج گنج‌ها از زمین و بی‌آزاری حیوانات وحشی.
منبع:www.intizarmag.ir

برداشتى از ادعيه و زيارات مربوط به امام زمان(علیه السّلام) كه بيانگر محتواى آنهاست و آنچه ما بر زبان جارى مى‏كنيم و بايد به معناى آن توجه كنيم، بخش نخست اين نوشتار است كه بطور خلاصه و فهرست‏وار تقديم مى‏شود:

دعاهايى كه در مورد خود حضرت است

1. تعجيل فرج و ظهور حضرت

اين مضمون بيش از مضامين ديگر در ادعيه و زيارات آمده است. در دعاها و زيارتهاى مربوط به امام زمان(علیه السّلام) آنچه بيش از همه به چشم مى‏خورد. دعا براى تعجيل فرج و مقرر گشتن امر ظهور حضرت از جانب خداوند به عبارتهاى مختلف است. دعا براى تعجيل فرج گاهى به صورت تصريح و گاهى به صورت كنايه است مانند: عزّت مؤمنان و ذلت جباران، منافقان، كفار، معاندان، دشمنان، سلاطين، رقيبان حضرت و آنان كه سعى در خاموش نمودن نور حضرت و از ياد بردن ذكر او دارند.
يارى مؤمنان و سركوب دشمنان توسط حضرت، درخواست چشم روشنى براى معصومين و ذريه آنها و نيز شيعيان، از خداوند كه اشاره به ظهور و فرج است؛ احياى دين و سنت و درستى تغيير يافته‏هاى قرآن و بازگرداندن احكام تغيير داده شده توسط حضرت، ظاهر شدن نور حضرت و برطرف شدن بدعتها و باطلها.
گسترش عدل و داد به دست حضرت پس از شيوع ظلم و جور، ايجاد رعب و سيطره براى حضرت پس از ظهور، نشر علم و پاكسازى جهان از ضلالتها توسط حضرت، برطرف شدن تمامى مشكلات و غمهاى مؤمنان توسط حضرت، استقرار امنيت در همه جا توسط حضرت، هدايت تمامى بندگان به آن حضرت، جمع و يگانگى احزاب و فرقه‏هاى مختلف توسط حضرت و...

2. دعا براى سلامتى حضرت

در دعا براى سلامتى امام زمان(علیه السّلام) نيز گاهى تصريح به سلامتى و حفظ حضرت شده و گاهى به صورتهاى ديگر آمده است. از نمونه اين دعاها دفع حسد و شر حيله‏گران و ظالمان و جباران از حضرت است. سلامهايى كه به حضرت داده شده بسيار زياد است و همه حاوى مضامين بالا از عقايد شيعه در مورد آن حضرت و صفات و خصائص و ديگر جوانب او است. اين سلامها همه به منزله دعا براى سلامتى حضرت بوده و نيز اداى احترام و عرض ادب خدمت اوست.
در اين سلامها اشاره شده كه تحيتى از جانب خود انسان و نيز درخواست از خداوند است كه سلام جميع مؤمنين و مؤمنات از شرق و غرب عالم را به او برساند، حفظ حضرت از هر طرف و از هر جهت، حفظ پيامبر(صلّی الله علیه و آله و سلّم) و ائمه(علیهم السّلام) به آن حضرت و درباره آن حضرت، دعا براى طول عمر و زينت زمين به بقاء حضرت به عبارات مختلف.
صلواتهايى كه در ادعيه و زيارات نسبت به حضرت آمده به انواع و اقسام و عبارات مختلف است و اكثرا همواره با صلوات بر پيامبر(ص) ديگر معصومين(علیهم السّلام) آمده است.

دعاهايى كه در ارتباط غيرمستقيم با حضرت است

1. دعا براى دوستان و ياوران و خدام آن حضرت

دعا براى دوستان و ياوران و زائرين حضرت نيز در ادعيه و زيارات به چشم مى‏خورد. مضامينى از قبيل كمك خواستن از خداوند و يارى حق تعالى براى آنها دعا براى اينكه خداوند آنها را دوست بدارد.

2. دعاهاى شخصى كه در رابطه با حضرت براى خود دعا مى‏نماييم

در ادعيه و زيارات مضامينى آمده كه دعا براى خود انسان در رابطه با امام زمان(علیه السّلام) است. از نمونه‏هاى آن موارد زير است:
از اعوان و انصار و ياران و ملازمان و محافظان و تابعين و دوستان و خونخواهان و خالصان و پيشروان در اداى اوامر حضرت و راضى و تسليم بودن نسبت به آن حضرت، از منتظران ظهور و فرج حضرت بودن، محشور گشتن در زمره آن حضرت و زير پرچم حضرت، در قيامت از ياران حضرت بودن، توفيق اداى حقوق آن حضرت، درك ظهور و زمان پس از ظهور حضرت و بازگشت و زنده شدن در صورت مرگ قبل از ظهور.
خداوند رأفت و رحمت و دعاهاى خير حضرت را به ما برساند، نماز ما را بخاطر او قبول كند، دعاى ما را به او مستجاب فرمايد، گناهان ما را به او ببخشد، رضايت او را بر ما منّت نهد، ما را به او ببخشد، رضايت او را بر ما منّت نهد، ما اجتهاد در طاعت او داشته باشيم و اجتناب از معصيت او كنيم.
برآوردن حوايج بخاطر او، توفيق زيارت حضرت به انواع آن و با عبارات مختلف، ثبات در متابعت حضرت و يقين در زمان غيبت بر وجود آن حضرت و مسأله ظهور، گرفته نشدن ياد او از ما، توفيق دعا براى حضرت، برطرف شدن شك و شبهه، دفع بلا از ما بخاطر آن حضرت.
آنچه آل محمد(ص) را خوش آيد و آنچه دشمنانشان از آن حذر كنند از ما ببينند، خداوند ما را به محبت او منتفع سازد، دعا براى عود به زيارت حضرت، دورى از شكّ و شبهه در مورد حضرت و داشتن خلوص، دورى از كسالت و بيكارى، سلامتى در امتحان الهى، نرمى و خضوع باطنى براى ولى امر خداوند، صبر در زمان غيبت و عجله نداشتن در امر ظهور.

3. دعا عليه دشمنان حضرت

در ادعيه و زيارات دعا بر عليه دشمنان و خواركنندگان حضرت نيز آمده است. مضامينى از قبيل خوار شدن خوار كنندگان (خاذلين) حضرت، دعا عليه انواع دشمنان حضرت، دعا براى اينكه خداوند دشمنانش را دشمن بدارد.
در ادعيه و زيارات مربوط به حضرت مضامين ديگرى نيز آمده كه به آنها اشاره مى‏شود:
1. شكواى دل با خداوند و امام زمان(علیه السّلام) از دشواريهاى زمانه و طولانى شدن غيبت و استغاثه به آنها، كه اكثرا با مضامين بالا و بصورت خطابى است، و گاهى كلماتى از قبيل «الغوث» و «ادركنى» و «العجل» آمده است.
2. بيان فضائل و خصائص مظلوميت اهل‏بيت(علیهم السّلام) و بخصوص امام‏زمان(علیه السّلام) .
3. شهادت به اعتقادات درباره حضرت؛ از قبيل طول عمر حضرت و رجعت و عدل جهانى كه به دست او تحقق مى‏يابد.
4. تجديد بيعت و اعلام آمادگى براى جانفشانى و اطاعت از اوامر آن حضرت.

بخش دوم

برشمردن دعاها و زيارات مربوط امام عصر(علیه السّلام) و ذكر منابع آنها و فشرده‏اى از محتواى هر يك، بخش دوم اين نوشتار را تشكيل مى‏دهد.

1. دعاى ندبه

دعاى ندبه از اعمال سرداب مقدس امام زمان(علیه السّلام) و نيز از اعمال عيد فطر و روز جمعه است، و خواندن آن در همه اوقات مناسب است.
اين دعا گر چه مربوط به امام زمان(علیه السّلام) است، ولى مى‏توان گفت يك دور عقايد تشيع در آن آمده است.
در اين دعا ابتدا توحيد و سپس نبوت انبياء(صلّی الله علیه و آله و سلّم) و پيامبر و بعد مسأله وصايت اميرالمؤمنين، عليه‏السلام، و فتنه‏هاى پس از پيامبر(صلّی الله علیه و آله و سلّم) آمده و پس از اشاره‏اى به ائمه(علیهم السّلام) موضوع امام زمان(علیه السّلام) آورده شده و درباره غيبت و ديگر جوانب مربوط به آن حضرت در قالب شكواى دل خطاب به حضرت آمده است و در آخر هم دعاهايى بسيار مختصر و جامع آمده است.1

2. دعاى عهد

از امام صادق، عليه‏السلام، روايت شده كه فرمودند:
هر كس چهل روز صبح هنگام، دعاى عهد را بخواند از ياران قائم ما است و اگر قبل از ظهور آن حضرت از دنيا برود خداوند او را در زمان ظهور از قبر بيرون مى‏آورد كه در خدمت حضرت باشد. خداوند به هر كلمه‏اى از اين دعا هزار حسنه عطا فرمايد و هزار گناه محو مى‏نمايد.
دعاى عهد ابتدا خداوند را به اسامى و صفات مى‏خواند و بعد صلوات بر امام زمان(علیه السّلام) است. سپس دعاهايى در مورد آن حضرت و فرج او و نيز حضور ما در زمان حضرت و ديدار روى حضرت دارد.2

3. زيارت آل ياسين

اين زيارت توقيعى است كه از ناحيه مقدس امام عصر(علیه السّلام) صادر گشته و حضرت مى‏فرمايند:
هر گاه خواستيد به ما توجه پيدا كنيد همانگونه كه خداوند فرمود بگوييد: سلام على آل ياسين...
اين زيارت بسيار معتبر و پرمحتوى است و مى‏توان گفت: خلاصه‏اى از عقيده هر شيعه در زمان غيبت است و آنچه يك شيعه بايد در زمان غيبت بداند در آن آمده است.
در اين زيارت ابتدا سلامهاى متعددى با مضامين بالا، خطاب به امام زمان(علیه السّلام) آمده و سپس حضرت را براى عقايد قلبى خود از اقرار به ائمه(علیهم السّلام) و ديگر عقايد تشيع شاهد مى‏گيرد.
در دعاى بعد از زيارت آل‏ياسين هم پس از صلوات بر پيامبر(صلّی الله علیه و آله و سلّم) دعاهايى در مورد دعا كننده دارد و بعد صلوات بر حضرت حجت(علیه السّلام) با القاب مخصوص است و بعد دعاهايى در مورد حفظ و فرج و تأييد و ظهور حضرت و درباره شيعيان آمده است.3

4. زيارت حضرت در حرم سامرا

زيارتى است كه شهيد در مزار خود و نيز ابن مشهدى در المزار الكبير آورده‏اند:
هنگامى كه از زيارت دو امام در سامرا فارغ شدى بر در حرم امام زمان(علیه السّلام) بايست و بگو: السلام عليك يا خليفة‏الله و... سپس بر در سرداب غيبت بين دو درب بايست در حالى كه...
اين زيارت ابتدا سلامهاى متعددى با مضامينى بسيار سنگين دارد كه حاوى فضائل و خصايص حضرت و پاره‏اى از اعتقادات شيعه است و بعد شهادت به جوانب مختلف حضرت و مطالبى در مورد ظهور و بعد از ظهور خطاب به آن حضرت است و در آخر صلوات بر پيامبر(ص) و آل آن حضرت و دعا براى تعجيل فرج به چند شكل و براى يارى خداوند بوسيله حضرت و احياى دين توسط حضرت و ايجاد امنيت توسط حضرت و برپايى عدل و برطرف شدن ظلم توسط حضرت است و به صلوات ختم مى‏شود.4

5. زيارت امام زمان، عليه‏السلام، در سرداب مقدس

زيارتى است كه شهيد در مزار و ابن المشهدى در المزار الكبير آورده‏اند كه هنگام داخل شدن در سرداب خوانده مى‏شود و بعد از زيارت دوازده ركعت نماز دارد و بعد دعاى «الهى عظم البلاء...» خوانده مى‏شود.
اين زيارت هم سلامهايى بسيار جامع و كامل دارد كه غير از معصوم، عليه‏السلام، ديگرى نمى‏تواند آن كلمات را بيان فرمايد و در آخر حضرت را بر عقايد قلبى خود شاهد مى‏گيرد و دعايى كوتاه در آخر دارد، و پس از آن نماز و صلواتى با عباراتى سنگين براى حضرت آمده است.5

6. صلوات بر امام زمان

صلواتى است شامل درود بر آن حضرت و دعا براى ظهور او به عبارتهاى مختلف و همچنين دعا براى بعد از ظهور حضرت است كه همان كارها و برنامه‏هاى حضرت است.6

7. زيارت حضرت پس از نماز صبح

زيارتى است كه هر روز پس از نماز صبح خوانده مى‏شود. در اين زيارت از خدا طلب صلوات بر حضرت از سوى جميع مؤمنين مى‏نمايد و همچنين تجديد بيعت با حضرت و دعا براى خود كه از ياران حضرت و اطرافيان و نگهبانان و شهيدان در ركاب حضرت باشيم.7

8. دعا در زمان غيبت

دعايى است كه در زمان غيبت خوانده مى‏شود و به گفته شهيد و ابن مشهدى از ناحيه خود حضرت وارد شده و اين دعا بعد از اعمال سرداب نيز خوانده مى‏شود.
در اين دعا ابتدا شكايت به خداوند از زمان غيبت آمده و پس از صلوات دعا براى فرج و استغاثه به پيامبر(ص) و اميرالمؤمنين، عليه‏السلام، و بعد استغاثه به امام زمان(علیه السّلام) است.8

9. زيارت امام زمان، عليه‏السلام، در روز جمعه

زيارتى است كه در روز جمعه (كه روز ظهور امام زمان(علیه السّلام) خواهد بود) وارد شده است.
اين زيارت ابتدا سلامهايى است متعدد كه همه حاوى صفات و خصايص و فضايل حضرت و گاهى حاوى دعاى براى فرج و ديگر جوانب حضرت است و سپس ذكر صلوات آمده و دعا براى خود كه از منتظران و ياران و شهيدان و دوستان حضرت باشيم. بعد از آن خطاب به حضرت درد دل و شكوايى دارد.9 10. دعا براى حضرت در شب نيمه شعبان

10 دعايى است كه در شب نيمه شعبان خوانده مى‏شود.

در اين دعا خداوند را بحق مولود نيمه شعبان قسم مى‏دهد و القاب و فضايل حضرت و بعد صلوات بر حضرت آمده و دعا براى حضور در ظهور حضرت و از ياران آن حضرت بودن و در آخر صلوات بر ايشان و لعن بر دشمنان ايشان ذكر شده است.

11. دعا براى امام زمان، عليه‏السلام، در روز جمعه

اين دعا در اصل صلواتى است كه در اعمال روز جمعه وارد شده است. ابتدا صلواتهايى بر پيامبر(ص) و اميرالمؤمنين، عليه‏السلام، و ائمه(علیهم السّلام) و بعد صلواتى بر همه معصومين(علیهم السّلام) است. سپس صلوات بر امام زمان(علیه السّلام) است و بعد دعا براى طول عمر حضرت و حفظ حضرت از انواع شرور و دعا براى رعيت و شيعيان حضرت و دعا براى فرج و ظهور حضرت به انواع مختلف و در آخر صلواتى بر پنج تن(علیهم السّلام) و امام زمان(علیه السّلام) آمده است.11

12. دعا براى امام زمان، عليه‏السلام، در سرداب مقدس

اين دعا از امام رضا، عليه‏السلام، نقل شده و در اعمال سرداب مقدس آمده است. ابتدا دعا براى سلامتى حضرت با القاب خاص آمده و حفظ از شرور و تأييد آن حضرت از جانب خداوند و دعا براى فرج و ظهور حضرت و انواع دعا عليه دشمنان امام زمان(علیه السّلام) و اقرار به صفات حضرت و دعا براى خود نسبت به حضرت و نيز دعاهايى كلى براى خود انسان و در آخر صلوات بر ائمه(علیهم السّلام) و اقرار به فضايل و خصايص اهل‏بيت(علیه السّلام) آمده است.12

13. دعا براى امام زمان، عليه‏السلام، در زمان غيبت

دعايى كه ابوعمرو، عثمان بن سعيد عَمرى، اولين نائب از نوّاب اربعه زمان در غيبت صغرى خوانده و ابوعلى محمدبن همام شنيده و او را امر نموده كه اين دعا را بخواند، و سيد بن طاووس نيز فرموده كه ما اين دعا را از فضل خدا مى‏دانيم.
در ابتداى اين دعا جمله «اللهم عرّفنى نفسك...» آمده و سپس به پيامبر(صلّی الله علیه و آله و سلّم) و ائمه(علیهم السّلام) شهادت داده و بعد دعا براى سلامتى امام زمان(علیه السّلام) و دعا براى طول عمر حضرت است و در همه اينها معارف بالايى درباره آن حضرت آورده است.
سپس دعا براى خودمان از قبيل يقين و حالت انتظار و تسليم در مقابل حضرت و از ياران حضرت بودن آمده است. بعد از آن دعا براى فرج و لعن بر دشمنان حضرت و دعا براى بعد از ظهور حضرت و صلوات بر ائمه(علیهم السّلام) و سپس شكايت از زمان و دعا عليه دشمنان حضرت و نيز تحقق يافتن تمام خوبيها توسط حضرت آمده است.13
اميد است اين مختصر انس دلهايى باشد كه در عصر غيبت، انيسى جز مولايشان براى دل خود ندارند و با آنچه بعنوان خطاب با حضرت ولى عصر(علیه السّلام) بر زبان مى‏آورند، از اعماق وجود آن محبوب دلها را دعا كنند و از دور و نزديك سلامش نمايند و بر او درود فرستند.

 

امام مهدی کیست؟

 وی یگانه فرزند امام عسکری علیه السلام یازدهمین امام شیعیان است. امام مهدی(عج) در سحرگاه نیمه شعبان 255 ق در سامرّا چشم به جهان گشود و پس از پنج سال زندگی تحت سرپرستی پدر، و مادر بزرگوارشان نرجس خاتون، در سال 260 ق به دنبال شهادت حضرت عسکری علیه السلام ـ همچون حضرت عیسی علیه السلام و حضرت یحیی علیه السلام که در سنین کودکی عهده دار نبوّت شده بودند ـ در پنج سالگی منصب امامت شیعیان را عهده دار شدند. آن بزرگوار پس از سپری شدن دوران غیبت با تشکیل حکومت عدل جهانی احکام الهی را در سرتاسر زمین حاکمیت خواهد بخشید.

مخفی بودن ولادت

آخرین امام شیعیان در پانزدهم ماه شعبان 255 ق، علی رغم مراقبت های ویژه مأموران حکومت عباسی، در خانه امام عسکری علیه السلام چشم به جهان گشودند. تولد مخفیانه آن حضرت بی شباهت به تولد حضرت موسی علیه السلام و حضرت ابراهیم خلیل علیه السلام نیست. همان گونه که این دو پیامبر بزرگ الهی تحت شدیدترین تدابیر امنیتی فرعونیان و نمرودیان به اراده خداوند و به سلامت در کنار کاخ فرعون و نمرود متولّد شدند، حضرت مهدی(عج) نیز در حالی که جاسوسان و مأموران خلیفه عباسی تمام وقایع خانه امام یازدهم علیه السلام را زیر نظر داشتند، در کمال امنیت و بدون آن که دشمنان بویی ببرند، در سحرگاه روز جمعه نیمه شعبان قدم به جهان هستی گذاشتند.

شباهت حضرت به پیامبر(ص)

پیامبر اکرم(ص) و ائمه اطهار علیهم السلام هر کدام در سخنان خود به اوصاف امام مهدی(عج) اشاره کرده اند. حضرت امام رضا علیه السلام در توصیف ویژگی های چهره و سجایای اخلاقی و ویژگی های برجسته آن حضرت می فرمایند: «قائم آل محمد(عج) هاله هایی از نور چهره زیبای او را احاطه کرده است رفتار معتدل و چهره شادابی دارد. از نظر ویژگی های جسمی شبیه ترین فرد به رسول خدا(ص) است. نشانه خاصّ او آن است که گرچه عمر بسیار طولانی دارد، ولی از سیمای جوانی برخوردار است؛ تا آن جا که هر بیننده ای او را چهل ساله یا کمتر تصور می کند. از دیگر نشانه های او آن است که تا زمان مرگ با وجود گذشت زمان بسیار طولانی هرگز نشان پیری در چهره او دیده نخواهد شد».

حجت خدا

روزی عثمان بن سعید بن عمری به همراه حدود چهل نفر از بزرگان شیعه به حضور امام عسکری علیه السلام رسیدند تا درباره جانشین آن حضرت سؤال کنند و در آینده از ایجاد اختلاف در مسئله امامت جلوگیری کنند. راوی می گوید: وقتی عثمان بن سعید به حضرت عسکری علیه السلام گفت: آمده ایم تا درباره مطلب مهمی که شما به آن آگاه ترید از شما سؤال کنیم، حضرت عسکری علیه السلام فرمودند: بنشین عثمان. پس از ساعتی امام علیه السلام فرمودند: آیا می خواهید بگویم به چه منظوری آمده اید؟ همه گفتند: ای فرزند رسول خدا، بفرمایید. آنگاه حضرت فرمودند: آمده اید تا درباره حجت خدا و امام پس از من بپرسید. همه گفتند: آری. در این لحظه ناگهان پسری که چهره درخشانی چون ماه داشت و از هر حیث به امام عسکری علیه السلام شبیه بود وارد شد. حضرت فرمودند: بعد از من پیشوای شما و جانشینم این فرزند من است. مواظب باشید پس از من در دین دچار آشفتگی نشوید...

دوران زندگی

دوران زندگی امام زمان(عج) به چهار دوره تقسیم می شود:

1 ـ از تولد تا غیبت: حضرت مهدی(عج) پس از تولد حدود پنج سال تحت سرپرستی پدر بزرگوارشان امام عسکری علیه السلام به صورت نیمه مخفی زندگی کردند. یکی از کارهای بسیار مهمی که حضرت امام حسن عسکری علیه السلام در این دوره انجام دادند این بود که امام مهدی(عج) را به بزرگان شیعه معرفی کردند تا در آینده در مسئله امامت دچار اختلاف نشوند.

2 ـ غیبت صغری: پس از شهادت حضرت امام حسن عسکری علیه السلام در سال 260 ق دوره غیبت صغری آغاز شد و تا سال 329 ق ادامه پیدا کرد. در این دوره حضرت مهدی(عج) از طریق چهار نائب به ادامه امور مردم می پرداختند.

3 ـ دوره غیبت کبری: این دوران از سال 329 ق شروع شد و تا زمانی که خداوند مصلحت بدانند ادامه خواهد داشت در این دوره پاسخ به پرسش ها و احکام مردم بر عهده نایبان عام آن حضرت است و حضرت نایب خاصی برای این دوره معرفی نکرده اند.

4 ـ دوره حکومت: پس از ظهور، امام زمان(عج) بر اساس احکام اسلام حکومت واحد جهانی تشکیل خواهند داد که در سایه آن سرتاسر عالم پر از عدل و داد خواهد شد.